Een nieuw hoofdstuk

Na een paar maanden besloot ik nog een stap verder te gaan: ik pakte mijn oude passie weer op – schrijven. Als jong meisje hield ik van verhalen verzinnen, maar in de drukte van het gezinsleven had ik die droom opgeborgen. Nu vond ik er troost in. Ik schreef mijn gevoelens van me af, en tot mijn verrassing begonnen mensen mijn teksten online te lezen en waarderen.

Langzaam bouwde ik een nieuw netwerk op. Vrouwen die hetzelfde hadden meegemaakt, schreven me berichten. Ze vertelden dat mijn verhaal hen kracht gaf, dat ze zich minder alleen voelden. En dat gaf mij een doel: mijn pijn gebruiken om anderen te inspireren.

Vrijheid na verdriet

Het leven alleen was niet altijd gemakkelijk. Er waren avonden dat ik de stilte in huis niet kon verdragen. Er waren momenten dat ik jaloers keek naar stelletjes in de supermarkt. Maar telkens herinnerde ik mezelf eraan: ik ben vrij. Ik hoef geen kritiek meer te horen op hoe ik de was doe of hoe ik het eten klaarmaak. Ik mag mijn leven leiden zoals ík wil……

lees meer op de volgende pagina