Ik keek hem recht in de ogen.
— “Dan leg het uit. Voor iedereen.”
Hij keek om zich heen, zocht steun, maar niemand zei iets.
Zelfs zijn beste vriend keek weg.
Na een paar seconden van stilte liep hij de kamer uit.
De deur sloeg dicht.
Maya kwam naar me toe en legde haar hand op mijn schouder.
— “Je hebt het overleefd,” fluisterde ze.
Maar dat dacht ik alleen die avond.
Want wat ik de volgende dag ontdekte, sneed dieper dan al zijn leugens.
Toen ik wakker werd, merkte ik dat mijn telefoon vol berichten stond.
Onbekende nummers.
Vreemde namen.
Sommigen stuurden me screenshots van posts op sociale media.
Een nieuw account, aangemaakt op naam van mij — maar niet door mij.
Er stonden berichten op als:
> “Ik heb het verdiend.”
“Ik heb zijn familie kapotgemaakt.”
“Misschien ben ik niet de moeder van zijn kind.”
Mijn keel trok dicht.
Iemand had mijn foto’s gestolen, mijn naam gebruikt.
Mijn reputatie, mijn geloofwaardigheid — alles — werd omgedraaid.
Toen ik probeerde in te loggen op mijn bankrekening, kreeg ik een foutmelding.
Verkeerde wachtwoord.
Opnieuw.
Opnieuw.
Mijn hart bonsde…….