Thuis barstte ik in tranen uit. Niet alleen omdat ik de kans op mijn droombaan had gemist, maar omdat mijn eigen zus me zo achteloos had behandeld.
Een paar uur later kwam papa thuis.
Hij zag meteen dat er iets mis was.
“Wat is er gebeurd, meisje?” vroeg hij zacht.
Ik vertelde alles. Hoe Kathy mijn auto had geleend, hem leeg had teruggebracht, en hoe ik daardoor mijn kans was misgelopen.
Papa werd stil. Niet boos, maar nadenkend.
Na een tijdje zei hij:
“Niet huilen, lieverd. Ik hou van jullie allebei, maar Kathy moet leren dat ze niet zomaar misbruik kan maken van jouw goedheid. Vertrouw me — ik zorg dat ze het begrijpt. Nodig haar vanavond uit voor het diner.”
Ik keek hem verbaasd aan.
“Wat van plan ben je, papa?”
Hij glimlachte geheimzinnig. “Niets gemeens. Gewoon… een kleine levensles.”
En dus stuurde ik Kathy een bericht.
“Kom vanavond eten bij papa. Hij maakt je favoriete lasagne.”
Ze antwoordde bijna meteen: “Top! Tot vanavond 😘”
Die avond stond de tafel gedekt, het eten rook heerlijk, en Kathy kwam binnen in haar gebruikelijke vrolijke bui…..
