Op de plek waar ooit haar knusse huisje stond, stond nu een enorme villa, met een moderne gevel, hoge ramen en een prachtig aangelegde tuin. Millie voelde haar hart sneller kloppen. Was ze op de verkeerde plek? Ze keek om zich heen. Het straatnaambordje, de bomen langs de weg – alles was hetzelfde. Alleen haar huis was verdwenen.
Met trillende handen haalde ze haar sleutelbos tevoorschijn. Haar oude huissleutel paste natuurlijk niet meer; het slot was vervangen. Ze zag een intercom naast de grote voordeur en drukte aarzelend op de knop.
Een paar minuten later zwaaide de deur open. Voor haar stond een vrouw van rond de veertig, keurig gekleed, met een vriendelijke maar ook verbaasde blik.
“Kan ik u helpen?” vroeg de vrouw.
Millie voelde haar stem breken. “Dit… dit was mijn huis. Mijn sleutel hoort hier te passen. Wat is hier gebeurd?”
De vrouw fronste even, maar nodigde Millie toch binnen uit. “Komt u binnen, mevrouw. Vertel me rustig wat er aan de hand is……
