Op een vrijdagavond kwam ik vroeg thuis van mijn werk.

De woonkamer was leeg, maar ik hoorde stemmen in de keuken. Gelach. En toen ik de hoek omging, bevroor ik.

Een jonge vrouw stond daar, in mijn pyjama.

Ze maakte thee alsof ze hier woonde.

“Wie ben jij?” vroeg ik, mijn stem trillend.

Ze draaide zich langzaam om. En op dat moment… voelde ik mijn maag samentrekken.

“Rustig maar,” zei ze zacht. “Ik ben Emma. Mark heeft me verteld dat jullie uit elkaar zijn. Hij zei dat het oké was als ik hier even bleef logeren.”

Mijn hart bonkte in mijn keel.

Mark kwam binnen met een plastic zak vol boodschappen, en toen hij mij zag, verstijfde hij.

“Lisa, ik kan dit uitleggen—” begon hij.

Maar ik had geen uitleg nodig. Alles werd plotseling glashelder………

lees meer op de volgende pagina