Aller au contenu
Ze liepen rustig naar de eerste rij stoelen. Hun ogen straalden verwondering en hoop uit.
De heer Newman fronste zijn wenkbrauwen en lachte spottend.
“Serieus? Laat je tegenwoordig iedereen in de eerste klasse zitten?”
zei hij luid genoeg zodat anderen het konden horen.
De stewardess glimlachte beleefd en antwoordde:
“Het spijt me, meneer, maar deze plaatsen zijn gereserveerd voor mevrouw Debbie Brown en haar kinderen. Alles is in orde met hun tickets.”
De man snoof minachtend. Hij kon niet begrijpen hoe iemand met zulke bescheiden kleding in dezelfde ruimte mocht zitten als succesvolle mensen zoals hijzelf. Tijdens de vlucht mompelde hij voortdurend:
“Er zijn mensen die niet weten waar ze thuishoren……