“Mevrouw,” zei hij op ernstige toon, “er lijkt iets in uw schoen te zitten. Wilt u de binnenzool even optillen?”

Mijn hart begon sneller te slaan. Wat kon er in hemelsnaam in een nieuwe schoen verborgen zijn? Ik haalde diep adem, pakte de rechter schoen en trok voorzichtig de zool omhoog.

De ontdekking

Onder de zool zat een kleine, platgedrukte envelop, vastgeplakt met tape. De beveiligingsmedewerker nam hem meteen over. Hij keek me streng aan. “Kunt u dit uitleggen?”

Ik voelde mijn wangen rood worden. “Nee… ik heb deze schoenen als cadeau gekregen. Ik wist hier niets van af.”

Hij opende de envelop voorzichtig en haalde er meerdere kleine papiertjes uit. Het bleken oude, vergeelde foto’s, samen met een handgeschreven briefje. Ik kon net een paar woorden lezen: “Dit geheim mag nooit uitkomen…”

De agent keek verbaasd, maar zag dat het niets illegaals was. Hij gaf de envelop terug en wenste me een goede reis. Toch liet het voorval me niet los. Waarom zou mijn schoonmoeder zoiets in een schoen verbergen?…..

lees meer op de volgende pagina