Emily voelde haar hart bonzen terwijl ze naar de vervalste handtekening op haar scherm staarde. De krul onder haar achternaam leek op die van haar, maar ze wist zeker dat ze deze akte nooit had ondertekend. Haar grootvader had haar altijd geleerd om elk document zorgvuldig te bewaren en nooit iets te tekenen zonder alles te controleren.

Ze haalde diep adem en belde onmiddellijk haar advocaat in Vermont.

« Stuur me alles wat je hebt, » zei hij rustig. « En raak voorlopig niemand meer aan de telefoon. Laat de feiten spreken. »

Nog dezelfde dag stuurde Emily de koopakte, de foto’s van haar buurvrouw en alle e-mails die ze nog had. Daarna boekte ze de eerstvolgende vlucht naar huis……………

Lees verder op de volgende pagina.