Mara liep langzaam weg van het ouderlijk huis. Ze voelde verdriet, maar ook iets anders: vastberadenheid. Voor het eerst in haar leven begreep ze dat ze niet langer hoefde te wachten op de liefde of goedkeuring van haar familie. Ze moest haar eigen toekomst beschermen, vooral voor Noah.

Diezelfde avond belde ze de rechercheur opnieuw.

« Ik herinner me iets, » zei ze rustig. « Op het jacht waren beveiligingscamera’s. »

Aan de andere kant van de lijn bleef het enkele seconden stil.

« Dat klopt, » antwoordde hij uiteindelijk. « Maar de familie Whitfield beweert dat het camerasysteem defect was. »

Mara fronste haar wenkbrauwen. Haar vader liet miljoenen uitgeven aan onderhoud van zijn luxe jacht. Dat uitgerekend op de avond van het feest alle camera’s niet zouden werken, klonk ongeloofwaardig……………..

Lees verder op de volgende pagina.