Emma haalde diep adem terwijl Leo stil naast haar stond. Zijn kleine hand vond de hare, alsof hij voelde hoe zwaar dit moment voor haar was.
« Jullie verdienen eindelijk de waarheid, » zei Emma zacht.
Haar vader keek haar strak aan. Zijn gezicht was ouder geworden, maar de koppigheid in zijn ogen was nog dezelfde.
« Vertel dan, » antwoordde hij.
Emma knikte.
« Tien jaar geleden dacht iedereen dat ik iets verborgen hield uit schaamte. Dat was niet zo. Ik zweeg omdat ik iemand anders wilde beschermen. »
Er viel een lange stilte.
« Leo’s vader was een jonge man die kort nadat ik zwanger werd ernstig ziek werd. Hij ontdekte dat hij een erfelijke aandoening had. Artsen vertelden hem dat de kans groot was dat toekomstige kinderen gezond zouden zijn, maar verder onderzoek was nodig. Hij raakte volledig in paniek en voelde zich schuldig……………..