Aller au contenuLaura bleef verstijfd naar het scherm van Marks telefoon staren. Haar hart bonsde in haar borst terwijl de melding langzaam verdween. Ze wilde de telefoon niet doorzoeken, maar de woorden bleven door haar hoofd galmen.
« Ze weet het nog steeds niet, toch? »
Toen Mark uit de badkamer kwam, legde Laura de telefoon terug alsof er niets was gebeurd. Ze glimlachte zwak en zei niets. Ze wist dat een directe confrontatie alleen maar zou leiden tot ontkenningen.
Die zaterdag vertrok Mark zoals altijd vroeg in de ochtend. Zodra zijn auto de straat uitreed, besloot Laura antwoorden te zoeken.
Enkele dagen eerder had ze een envelop van een advocatenkantoor gevonden tussen de post. Mark had gezegd dat het om een administratieve vergissing ging. Toch bleef haar nieuwsgierigheid groeien.
Toen hij weg was, zocht ze de naam van het kantoor op en belde ze. De medewerker kon vanwege de privacy niets vertellen, maar bevestigde wel dat er daadwerkelijk een dossier op naam van Mark bestond.
Dat ene antwoord was genoeg om Laura te laten beseffen dat haar gevoel haar niet bedroog.
De dagen daarna begon ze kleine details op te merken die ze eerder had genegeerd. Mark stortte elke maand een groot bedrag over naar een onbekende rekening. Hij kocht dure cadeaus die nooit thuis terechtkwamen. Zijn kleding rook soms naar een ander wasmiddel dan dat van hen…………..