Aller au contenuMeneer Watson legde de eerste map voorzichtig op tafel en keek de aanwezigen één voor één aan.
« Voordat iemand iets zegt, » begon hij rustig, « wil ik duidelijk maken dat alle documenten officieel zijn geregistreerd. Alles wat ik vandaag bespreek, is controleerbaar. »
Niemand sprak.
Zelfs de kinderen aan de andere kant van de kamer voelden dat er iets ernstigs gebeurde.
Hij schoof een eigendomsakte naar mij.
« Drie jaar geleden heeft mevrouw Dorothy dit vakantiehuis volledig betaald. Volgens haar oorspronkelijke instructies was het de bedoeling dat het eigendom uiteindelijk volledig aan Mandy zou toekomen. »
Ik staarde naar mijn naam op het document.
Mijn handen begonnen te trillen.
« Waarom wist ik hier niets van? » vroeg ik zacht.
Meneer Watson sloeg een tweede map open.
« Omdat kort daarna een verzoek werd ingediend om alle correspondentie tijdelijk naar het adres van uw ouders te sturen. Daarbij werd verklaard dat u vanwege persoonlijke omstandigheden niet in staat was uw financiële zaken zelfstandig te beheren. »
Mijn adem stokte.
« Dat heb ik nooit ondertekend. »
« Dat weten we inmiddels, » antwoordde hij.
Mijn vader schoof onrustig op zijn stoel.
« Dit loopt volledig uit de hand, » zei hij. « Er is nooit iemand benadeeld. »
Oma Dorothy keek hem streng aan.
« Jullie dochter leefde zonder vaste woonplaats terwijl jullie een luxe woning gebruikten die voor haar bedoeld was. Noem jij dat niemand benadelen?…………….