Aller au contenuLucy keek zwijgend naar Chloeann. Haar schoonzus trilde zo hevig dat haar handen nauwelijks stil te houden waren. Voorzichtig trok Lucy het kleine briefje uit de voering van de jurk. Het papier was vergeeld, alsof het er al lange tijd verborgen had gezeten.
Ze vouwde het langzaam open.
Er stond slechts één zin op:
« Als deze jurk ooit terugkeert, betekent dat dat de waarheid eindelijk aan het licht mag komen. »
Onderaan stond geen naam, alleen dezelfde initialen: N.K.
Lucy voelde een koude rilling over haar rug lopen.
« Chloeann… vertel me alsjeblieft wat dit betekent. »
Chloeann sloot haar ogen. Tranen begonnen over haar wangen te rollen.
« Ik wist dat deze jurk ooit weer zou opduiken, » fluisterde ze. « Maar ik had nooit gedacht dat Kenneth hem aan jou zou geven. »
Lucy begreep er niets van.
« Ken jij deze jurk? »
Na een lange stilte knikte Chloeann.
« Twintig jaar geleden behoorde hij toe aan onze moeder. »
Lucy keek haar verbaasd aan.
« Maar Kenneth zei dat hij hem gisteren in Minneapolis had gekocht. »
« Dat dacht hij waarschijnlijk ook, » antwoordde Chloeann zacht. « Hij weet niet dat dit dezelfde jurk is. »
Langzaam begon Chloeann haar verhaal.
Hun moeder, Nora Foley, was een getalenteerde modeontwerpster. Ze droomde ervan haar eigen collectie internationaal te lanceren. Voor haar belangrijkste presentatie maakte ze één bijzondere jurk, volledig met de hand afgewerkt. Binnenin borduurde ze haar initialen: N.K., voor Nora Katherine……………