Madeline bleef verstijfd aan het aanrecht staan terwijl haar ogen over de DNA-gegevens gleden. Haar hart sloeg zo hard dat het leek alsof het door haar borstkas wilde breken.

« 99,99% waarschijnlijkheid van vaderschap. »

Dat deel was precies wat ze had verwacht. Declan was zonder enige twijfel de vader van Violet.

Maar daaronder stond nog een aanvullende analyse die het laboratorium had uitgevoerd vanwege enkele opvallende genetische markers.

Madeline las de zin opnieuw.

En nog een keer.

Toen voelde ze haar knieën slap worden.

Volgens het rapport droeg Violet een zeldzame genetische eigenschap die niet afkomstig kon zijn van de familie waarvan Eleanor altijd had beweerd dat zij afstamde.

Verward belde Madeline onmiddellijk het laboratorium.

« Is er misschien een fout gemaakt? » vroeg ze.

De genetisch specialist aan de andere kant van de lijn antwoordde rustig.

« Nee, mevrouw. De resultaten zijn gecontroleerd. Er is geen twijfel mogelijk. »

Die avond kwam Declan thuis.

Toen hij het rapport las, verdween alle kleur uit zijn gezicht.

« Dat kan niet, » fluisterde hij.

« Wat betekent dit? » vroeg Madeline.

Declan keek naar het papier alsof het hem persoonlijk aanviel.

« Mijn moeder heeft altijd gezegd dat onze familiegeschiedenis perfect gedocumenteerd was. Generaties lang. »

« Blijkbaar niet. »

Een zware stilte vulde de kamer.

Voor het eerst sinds Madeline hem kende, leek Declan bang.

Niet boos.

Niet geïrriteerd.

Bang.

Twee dagen later stonden ze voor de imposante voordeur van het landhuis van Eleanor.

Ze had hen niet uitgenodigd.

Maar dit gesprek kon niet wachten.

Toen Eleanor de deur opende, verscheen onmiddellijk haar bekende minachtende glimlach.

« Kom je eindelijk toegeven dat ik gelijk had? »

Madeline gooide het rapport op de marmeren tafel.

« Lees het. »

Eleanor pakte de documenten op.

Haar glimlach verdween langzaam.

Ze bladerde verder.

Toen nog verder.

Voor het eerst zag Madeline haar schoonmoeder onzeker worden.

« Waar hebben jullie dit vandaan? » vroeg Eleanor scherp.

« Van een erkend laboratorium. »

« Dit is onmogelijk. »

Declan stapte naar voren…………

Lees verder op de volgende pagina.