Aller au contenuAdrian glimlachte nog steeds naar de fotografen terwijl hij zich naar mij toe boog.
« Blijf rustig glimlachen, » fluisterde hij. « Maar je ex kijkt niet naar jou… hij kijkt naar mij. »
Mijn maag draaide om.
« Wat bedoel je daarmee? » vroeg ik zachtjes zonder mijn glimlach te verliezen.
« Ik leg het later uit. »
Voordat ik iets kon zeggen, kwam mijn ex-man, Victor, al op ons af. Zijn gezicht was zo bleek dat het leek alsof hij elk moment kon flauwvallen.
« Adrian? » zei hij met een schorre stem.
Tot mijn verbazing keek Adrian hem aan alsof hij een oude bekende zag.
« Lang niet gezien, Victor. »
Mijn hart sloeg een slag over.
Ik keek van de een naar de ander.
« Jullie kennen elkaar? »
Victor opende zijn mond, maar er kwam geen geluid uit.
Adrian antwoordde kalm:
« Ja. Al jaren. »
Op dat moment kwam de bruid aanlopen. Ze zag onmiddellijk de spanning.
« Victor, wat is er aan de hand? » vroeg ze.
Niemand antwoordde.
De stilte werd ongemakkelijk.
Adrian pakte zachtjes mijn hand vast.
« Misschien moeten we ergens anders praten. »
Maar Victor schudde heftig zijn hoofd.
« Nee. »
Zijn stem trilde.
« Nee… niet hier. »
Dat was precies het moment waarop ik besefte dat er iets veel groters speelde dan een simpele ex-vrouw die met een aantrekkelijke date naar een bruiloft was gekomen.
Tien minuten later zaten we in een lege ruimte achter de feestzaal.
Ik keek naar Adrian.
« Ik wil nu antwoorden. »
Hij knikte.
« Dat verdien je. »
Victor staarde naar de vloer.
Adrian haalde diep adem.
« Vijf jaar geleden werkte ik samen met Victor. »
Mijn wenkbrauwen schoten omhoog.
Victor had mij altijd verteld dat hij zijn bedrijf helemaal alleen had opgebouwd.
« Dat klopt niet, » zei Adrian. « We waren zakenpartners. »
Ik draaide me naar Victor.
« Waarom heb je dat nooit verteld? »
Hij zweeg.
Adrian ging verder.
« Het bedrijf waar Victor rijk mee is geworden, begon met mijn idee, mijn investeringen en mijn contacten……………