Aller au contenuDie avond kon Grace niet slapen.
Ze zat naast haar moeder in de logeerkamer en keek naar de lege plek waar de urn van haar vader had gestaan. Dorothy hield een oude foto van Wade vast en staarde zwijgend naar het plafond.
« Het spijt me, » fluisterde Grace.
Dorothy schudde haar hoofd.
« Jij hoeft je niet te verontschuldigen. Jij hebt niets verkeerd gedaan. »
Maar Grace wist dat er iets niet klopte.
Het gedrag van Isolde was niet alleen wreed. Het leek alsof haar schoonmoeder een persoonlijke reden had om haar familie te haten.
Rond middernacht liep Grace naar beneden om een glas water te halen.
Toen ze langs het kantoor van Tristan liep, hoorde ze stemmen.
De deur stond op een kier.
« Ze mag niets ontdekken, » zei Isolde.
« Maak je geen zorgen, » antwoordde Tristan. « Het huis wordt binnenkort verkocht en daarna is alles voorbij. »
Grace bleef stokstijf staan.
Welk huis?
Het huis van haar ouders was volledig verwoest.
Ze luisterde verder……………