Aller au contenuJessica’s gezicht werd spierwit.
Connor haalde langzaam een kleine zwarte USB-stick uit zijn rugzak. Zijn hand trilde nog steeds, maar zijn ogen bleven gericht op zijn stiefmoeder.
« Nee… » fluisterde Jessica.
Brenda merkte het onmiddellijk op.
« Wat staat daarop? » vroeg ze kalm.
Connor slikte.
« Opnames. »
Marcus fronste.
« Welke opnames? »
Connor keek naar zijn vader, zichtbaar gekwetst.
« De opnames die ik ben beginnen maken nadat niemand mij nog geloofde. »
De stilte in het kantoor werd bijna ondraaglijk.
Jessica schoot recht.
« Dat is illegaal! Hij heeft geen recht om mensen op te nemen! »
Brenda draaide zich naar haar om.
« Dat is interessant. Je vraagt niet wat erop staat. Je maakt je alleen zorgen dát er iets op staat. »
Jessica zweeg.
De kapitein nam de USB-stick voorzichtig aan en sloot hem aan op een computer.
Binnen enkele seconden verscheen een lijst met audiobestanden.
De meest recente opname was gemaakt om 2:11 uur die nacht.
« Speel die af, » zei Brenda.
Een krakend geluid vulde de kamer.
Daarna klonk Jessica’s stem luid en duidelijk.
« Jouw vader kiest altijd voor mij, Connor. Altijd. »
Niemand zei een woord.
De opname ging verder.
« Als jij niet ophoudt met die bezoeken aan je grootmoeder, zorg ik ervoor dat je ergens anders terechtkomt. »
Connor’s stem volgde.
« Waarom doe je dit? »
Jessica lachte.
Een koude, berekende lach.
« Omdat jouw moeder dood is en ik nu bepaal hoe dit gezin werkt. »
Marcus verstijfde.
Brenda voelde haar hart samentrekken.
Maar het ergste moest nog komen.
Een hard geluid weerklonk op de opname.
Daarna Jessica’s stem:
« Misschien moet ik je eindelijk een lesje leren. »
Een seconde later klonk Connor’s pijnkreet.
Toen viel de opname stil…………….