Aller au contenuDe regen sloeg nog steeds hard tegen de straatverlichting toen Cynthia haar kinderen dichter bij zich trok. Haar handen trilden, maar niet van angst. Niet meer.
Ze keek naar Patrick en Margaret Callahan, die nog steeds zelfverzekerd voor de deur stonden.
Toen opende ze langzaam de gele map die Andrew haar had gegeven.
« Jullie hadden dit misschien niet verwacht, » zei ze kalm.
Patrick fronste zijn wenkbrauwen.
Margaret zette een stap naar voren.
« Waar heb je het over? »
Cynthia haalde een document uit de map en hield het omhoog.
« Drie maanden voordat Andrew overleed, heeft hij zijn testament laten aanpassen. »
De glimlach op Margarets gezicht verdween onmiddellijk.
« Dat is onmogelijk. »
« Nee, » antwoordde Cynthia. « Het is volledig wettelijk vastgelegd. »
Benjamin keek verbaasd naar zijn moeder. Dit was de eerste keer dat hij de inhoud van de map zag.
Cynthia vervolgde:
« Andrew wist dat zijn gezondheid achteruitging. Hij wist ook dat jullie hem onder druk probeerden te zetten over zijn bezittingen. »
Patrick werd zichtbaar nerveus.
« Je liegt. »
« Dan zul je geen bezwaar hebben tegen wat hier staat. »
Ze las hardop:
« Het huis in Pine Valley wordt na mijn overlijden eigendom van mijn echtgenote Cynthia Callahan, die er samen met onze kinderen mag wonen zolang zij dat wenst. »
De stilte die volgde was oorverdovend.
Zelfs de buren die vanuit hun ramen toekeken, bleven onbeweeglijk staan.
Margaret werd bleek.
« Dat kan niet… »
« Er is meer, » zei Cynthia.
Ze haalde nog een document tevoorschijn.
« Andrew heeft een onafhankelijke executeur aangesteld. Niet zijn ouders………..