Aller au contenu« Joanna, » zei Dr. Wright zacht, « er is iets dat je moet weten over mijn zoon. »
De kamer werd stil.
Joanna hield haar pasgeboren baby dichter tegen zich aan.
Haar hart bonsde.
« Wat bedoelt u? »
Dr. Wright trok langzaam een stoel naar zich toe en ging zitten.
Plotseling leek hij niet langer de zelfverzekerde arts die iedereen kende.
Hij leek gewoon een vader.
Een vader met spijt.
« Logan is niet weggegaan omdat hij jullie niet wilde. »
Joanna voelde onmiddellijk een steek van woede.
« Dat is moeilijk te geloven. »
« Dat begrijp ik. »
Hij knikte langzaam.
« Maar luister alsjeblieft naar me. »
De verpleegkundige verliet stilletjes de kamer en sloot de deur achter zich………..