Ik liet mijn hand rustig op het dossier rusten.

Niet beschermend.

Niet nerveus.

Gewoon… zeker.

Ethan fronste.

Mijn glimlach maakte hem zichtbaar ongemakkelijk.

“Wat bedoel je met een verrassing?” vroeg hij.

Linda snoof zacht.

“Als dit een poging is om tijd te winnen—”

“Het geld is weg,” zei ik.

Geen drama.

Geen stemverheffing.

Gewoon een feit.

Stilte.

Een zware, vallende stilte die de ruimte volledig vulde.

Ethan knipperde.

“Wat bedoel je… weg?” vroeg hij langzaam.

Ik schoof het dossier naar hen toe.

“Het appartement is verkocht,” zei ik. “De transactie is gisteren afgerond.”

Linda pakte de papieren, bladerde er snel doorheen.

“Ja, dat weten we,” zei ze scherp. “Zeven miljoen. Dus waar is het geld?”

Ik keek haar recht aan.

“In een fonds.”

Ethan’s houding veranderde.

“Wat voor fonds?”

Ik leunde licht tegen de tafel.

“Een juridisch beschermd fonds. Op mijn naam. Met voorwaarden.”

Zijn kaak spande zich aan.

“Wat voor voorwaarden, Sophia?”

Ik haalde rustig adem.

“Dat het geld alleen gebruikt kan worden voor mijn levensonderhoud… mijn toekomst… en eventuele kinderen die ik kies te hebben.”

Linda sloeg het dossier dicht.

“Onzin. Dat kun je terugdraaien.”

Ik schudde mijn hoofd.

“Nee. Niet zonder mijn toestemming.”

Ethan zette een stap naar voren.

“En die ga je geven.”

Ik keek hem aan.

Lang.

Zonder emotie.

“Nee.”

Dat ene woord veranderde alles.

“Excuseer?” zei hij, zachter maar gevaarlijker.

“Ik zei nee,” herhaalde ik.

Linda’s stem werd scherp.

“Je begrijpt duidelijk niet hoe dit werkt. Je bent getrouwd. Dit is familiaal geld.”

Ik glimlachte opnieuw.

Maar deze keer… anders.

“Klopt,” zei ik. “Daarom heb ik ook nog iets geregeld…………..

Lees verder op de volgende pagina.