IK KOCHT EEN OUDE POP OP DE ROMMELMARKT VOOR MIJN DOCHTER… TOEN HOORDE IK EEN VREEMD KRAKEND GELUID BINNENIN

Deel 2

Mijn vingers trilden terwijl ik het briefje openvouwde.

Het papier was vergeeld aan de randen, broos van ouderdom.

De handschriftregels waren klein en zorgvuldig geschreven, alsof degene die het had gemaakt wist dat elk woord ooit belangrijk zou zijn.

Er stond:

“Voor wie haar ooit vindt—

Deze pop behoorde toe aan mijn dochter, Daisy.

Als jij dit leest, betekent het dat zij haar niet meer zelf kan vasthouden.

Vertel haar alsjeblieft dat haar mama nooit is gestopt van haar te houden.”

Mijn adem stokte.

Ik keek naar de kleine rode papieren hartje in mijn hand.

Aan de achterkant stond in kinderlijke letters geschreven:

“Voor Mama. Liefde, Daisy.”

Een rilling liep over mijn armen.

Joy keek me met grote ogen aan.

“Mama? Wat is dat?”

Ik slikte hard.

“Een briefje van iemand die heel veel van deze pop hield, lieverd.”

Joy pakte het hartje voorzichtig vast alsof het van glas was.

“Mag Daisy het houden?”

Ik knikte langzaam.

“Ja, schat. Ik denk dat dat precies de bedoeling was.”

Maar het gekraak hield niet op

Die avond, nadat Joy sliep met de pop stevig tegen zich aan geklemd, hoorde ik het weer.

Dat zachte statische geknisper……………

Lees verder op de volgende pagina.