…zou het te laat zijn.

—

Rechtbankzaal 3.

10:02 uur.

—

De papieren lagen al klaar.

—

Damian zat rechtop.

Zelfverzekerd.

Onbewogen.

—

Ruth naast hem.

Perfect gekleed.

Perfect glimlachend.

—

Alsof dit geen einde was…

—

maar een overwinning.

—

Cristina ging rustig zitten.

Legde één hand op haar buik.

—

De baby bewoog zacht.

—

Alsof zelfs dat kleine leven wist…

—

dat dit moment alles ging veranderen.

—

“Mevrouw Montalvo,” begon de rechter,

“bevestigt u dat u akkoord gaat met de voorwaarden van de scheiding?”

—

Cristina knikte.

—

“Ja.”

—

Eén woord.

—

Kalm.

—

Definitief.

—

De rechter keek naar Damian.

—

“En u, meneer Ortega?”

—

“Volledig akkoord,” zei hij meteen.

—

Te snel.

—

Te zeker.

—

De handtekeningen werden gezet…………….

Lees verder op de volgende pagina.