Binnenin de voering van het kledingstuk…

zat iets verstopt.

Niet zomaar iets.

Een klein plastic zakje.

Strak dichtgebonden.

Antoine fronste.

— Wat is dat…? fluisterde hij.

Sophie verbleekte.

— Dat… dat is niet van mij…

Maar Truffle bleef grommen.

Niet naar Léo.

Niet naar de baby.

Naar het zakje.

Antoine scheurde het voorzichtig open.

En op dat moment…

verstijfde hij.

Witte poeder.

Zijn handen begonnen te trillen.

— Is dit… drugs…?

De kamer werd plots ijskoud…………

Lees verder op de volgende pagina.