Aller au contenuDe chauffeur hield de paraplu boven haar hoofd terwijl hij de deur voor haar opende.
Mark en Linda stonden verstijfd in de deuropening.
De zwarte wagen glansde in het regenlicht. Op de motorkap schitterde het logo van Maybach.
Sarah stapte in zonder om te kijken.
De deur sloot zacht, bijna geruisloos — als het definitieve einde van een hoofdstuk.
Drie weken later
Het adres op de uitnodiging bracht Linda en Mark naar een van de meest exclusieve wijken van de stad. Hoge smeedijzeren poorten, perfect onderhouden tuinen en imposante villa’s omringd door eeuwenoude bomen.
Linda keek opnieuw naar de kaart.
“Dit klopt niet,” mompelde ze. “Blackwood is een moerasgebied.”
De taxi stopte voor een gigantisch landgoed.
Achter de poorten lag een moderne villa van glas en natuursteen, met een lange oprijlaan en fonteinen die zacht verlicht werden door gouden lampen.
Beveiligers controleerden de gastenlijst.
Toen ze hun namen noemden, knikte de portier beleefd en opende de poort.
Linda’s mond viel open.
“Dit… dit moet een vergissing zijn.”
Maar het was geen vergissing.
Binnen straalde alles pure elegantie uit. Marmeren vloeren. Hoge plafonds. Kunstwerken aan de muren. Bedienend personeel dat champagne serveerde.
Gasten in designer kleding spraken zacht met elkaar. Zakenmensen. Investeerders. Bekende gezichten uit de financiële wereld.
Mark voelde zich plots ongemakkelijk in zijn oude merktrui.
“Waar is ze?” fluisterde hij.
Toen verscheen Sarah bovenaan de trap.
Niet in een tweedehands trui, maar in een elegante jurk die perfect op maat leek gemaakt. Haar houding was recht, haar blik zelfverzekerd. Haar haar viel glanzend over haar schouders.
De hele ruimte leek even stil te vallen.
Ze liep rustig naar beneden.
“Welkom,” zei ze vriendelijk.
Linda staarde haar aan alsof ze een vreemde zag.
“Wat… wat is dit allemaal?”
Sarah glimlachte zacht.
“Mijn huis.”
Mark lachte zenuwachtig.
“Oké, genoeg toneel. Van wie is dit echt? Werk je hier?”
Sarah keek hem rustig aan…………