Op het moment dat ze onthulde wat die gewoonte inhield, verslapte mijn grip en gleed het bord dat ik vasthield uit mijn handen.

Het viel niet kapot, maar de klap tegen het aanrecht klonk hard genoeg om Susan te laten opschrikken.

“Mam?” zei ze snel. “Gaat het?”

Ik bukte me om het bord op te rapen, meer om mezelf tijd te geven dan uit noodzaak. Mijn hart bonsde in mijn borst.

“Wat zei je net?” vroeg ik, terwijl ik weer rechtop kwam. “Zeg dat nog eens.”

Susan aarzelde. Ze beet op haar onderlip, een gebaar dat ze al had sinds ze klein was.

“Jack… hij bewaart dingen,” zei ze voorzichtig.

“Wat voor dingen?”

“Herinneringen,” antwoordde ze. “Van mensen.”

Ik lachte kort, nerveus. “Iedereen bewaart herinneringen, lieverd. Foto’s, brieven—”

“Nee,” onderbrak ze me. “Niet zo.”

Ze ging zitten en vouwde haar handen in elkaar. “Hij bewaart spullen. Van vrouwen met wie hij een relatie heeft gehad.”

De keuken voelde ineens kleiner. De klok boven de koelkast tikte luid.

“Wat voor spullen?” vroeg ik langzaam.

Susan keek me aan, haar blik ernstig. “Haarlokken. Sieraden. Soms kledingstukken. Dingen die… persoonlijk zijn.”

Ik voelde een koude rilling langs mijn rug glijden.

“Waarom zou iemand zoiets doen?” vroeg ik.

Ze haalde haar schouders op. “Hij zegt dat het hem helpt om los te laten. Om te herinneren wie hij was bij die persoon.”

“En dat vind jij normaal?” vroeg ik scherper dan bedoeld.

Ze trok haar schouders iets op. “Ik weet het niet. Ik vond het eerst ook vreemd. Maar hij is verder zo lief, mam. Zo attent. Hij luistert echt.”

Dat laatste zei ze met nadruk, alsof ze zichzelf ervan moest overtuigen.

Ik nam plaats tegenover haar. “Susan… hoe oud is deze man?”

“Zesenveertig.”

Ik slikte. Susan was achtentwintig.

“En hoe lang zijn jullie samen?”

“Bijna een jaar.”

Een jaar. En pas nu vertelde ze me dit.

“Heb je die spullen gezien?” vroeg ik.

Ze knikte. “Hij heeft een kamer. Een soort studeerkamer. Alles ligt netjes opgeborgen. Gelabeld zelfs.”

“Gelabeld?” herhaalde ik……………

Lees verder op de volgende pagina.