Clara aarzelde even voordat ze weer sprak.

‘Mag ik u iets vragen?’ zei ze zachtjes.

Harrison draaide zich langzaam naar haar toe, nog nagenietend van het succes van zijn vergadering. Zijn glimlach was professioneel, maar afstandelijk.

‘Als het kort is,’ antwoordde hij.

Clara knikte. ‘U sprak net over een samenwerking met Atelier Beaumont. Gaat dat over duurzame stoffen?’

Harrison fronste. Dat had hij niet verwacht.

‘Dat klopt,’ zei hij. ‘Waarom vraagt u dat?’

Ze keek even naar haar kinderen, die rustig met hun kleurboek bezig waren, en toen weer naar hem.

‘Omdat ik daar tien jaar heb gewerkt,’ zei ze eenvoudig. ‘Op de ontwerpafdeling.’

Er viel een korte stilte.

Harrison lachte schamper. ‘Bij Beaumont? Dat lijkt me sterk.’

Clara reageerde niet defensief. Ze haalde rustig een dun mapje uit haar tas en schoof het voorzichtig zijn kant op.

‘Ik was gespecialiseerd in patroonontwikkeling voor natuurlijke vezels. Vooral linnen en bamboe.’

Harrison keek er nauwelijks naar, maar toen viel zijn oog op een logo. Hij pakte het mapje alsnog op. Zijn houding veranderde subtiel.

‘Dit zijn… originele schetsen,’ mompelde hij. ‘Interne prototypes.’

‘Ja,’ zei Clara. ‘Die heb ik destijds mede ontwikkeld……………..

Lees verder op de volgende pagina.