Ellie keek op en veegde een pluk haar uit haar gezicht. “Goedemorgen, mevrouw Harper!”

De oudere vrouw glimlachte warm. “Ik zag Victor gisteren nog. Wat fijn dat zijn moeder weer helemaal beter is.”

Ellie verstijfde. “Beter?” herhaalde ze langzaam. “Bedoelt u… in remissie?”

Mevrouw Harper schudde haar hoofd. “O, nee hoor. Ik bedoel dat ze er goed uitzag gisteren. Ik zag haar in het winkelcentrum. Ze kocht een nieuwe handtas. Mooie kleur ook.”

Het snoeimes viel bijna uit Ellie’s hand.

“In het winkelcentrum?” vroeg ze, haar stem dun.

“Ja hoor,” zei de oude vrouw opgewekt. “Ze zag er kerngezond uit. Haar in de krul, make-up perfect. Ze lachte zelfs met een vriendin. Wat een opluchting voor jullie, hè? Na al die zware behandelingen.”

Ellie hoorde de woorden nauwelijks nog. Het leek alsof iemand watten in haar oren stopte.

Marla. Lopend door het winkelcentrum. Lachend. Met make-up. Met een vriendin.

Zonder spoor van ziekte.

“Ellie, gaat het wel?” vroeg mevrouw Harper, fronsend.

“Ja,” loog Ellie zacht. “Dank u wel.”

Ze liep naar binnen op automatische piloot, sloot de deur achter zich en bleef ertegen geleund staan. Haar hart klopte in haar keel.

Er kon een verklaring zijn. Iets eenvoudigs. Misschien was Marla pas net hersteld. Misschien mocht ze eindelijk naar buiten. Misschien wilde ze niemand vertellen hoe zwaar de afgelopen weken waren geweest.

Maar iets in Ellie’s buik, een koude harde knoop, zei dat dit niet klopte.

Die middag, toen Victor thuiskwam, zat Ellie al op hem te wachten aan de tafel. Haar handen klemden zich om een mok thee die ze al drie keer had laten afkoelen.

“Hoe gaat je moeder?” vroeg ze rustig.

Victor hing zijn jas op. “Moe. Ze slaapt veel.”

“Ben je zeker?” vroeg Ellie, haar blik strak op hem gericht. “Want volgens mevrouw Harper zag ze haar gisteren in het winkelcentrum.”

Victor draaide zich langzaam om. “Wat?”

“Ze zei dat ze er goed uitzag,” vervolgde Ellie. “Gezond. Lachend. Met een nieuwe handtas.”

Er viel een stilte, zwaar als nat beton.

Victor slikte. “Misschien was het iemand anders.”

“Ze kent je moeder, Victor……….

Lees verder op de volgende pagina.