Het was alsof de lucht om ons heen dikker werd. Olivia zat tegenover mij, elegant, zelfverzekerd, maar niet meer zo ontspannen als in haar kantoorpaleis. Jason deed alsof hij zich op zijn gemak voelde, maar ik zag hoe zijn hand trilde toen hij zijn servet op tafel legde.

Ik glimlachte vriendelijk, alsof er helemaal niets aan de hand was.

“Olivia,” begon ik, “je zei bij het bedrijfsetentje dat je veel bewondert aan Jason. Wat vind je precies zo uitzonderlijk aan hem?”

Ze knipperde, verrast door mijn directe vraag. “Hij… ehm… hij is iemand die initiatief neemt,” zei ze langzaam. “Hij denkt vooruit en… hij is toegewijd aan wat hij doet.”

Ik leunde iets naar voren. “Toegewijd? Dat klinkt als een mooie eigenschap. Vind je dat belangrijk?”

Ze slikte. “Ja, zeker. Je kunt niet succesvol zijn zonder loyaliteit.”

Die woorden bleven een seconde in de lucht hangen. Ik zag Jason wegkijken, alsof hij hoopte dat het gesprek een andere richting op zou gaan.

Ik besloot verder te gaan, rustig en beleefd. “Het is fijn te weten dat jullie zo’n goede werkrelatie hebben. Ik waardeer dat enorm. Het huwelijk is tenslotte ook een partnerschap, toch? Vertrouwen, teamwork, eerlijkheid…”

Ik liet mijn stem zakken bij dat laatste woord en keek Jason aan. Hij glimlachte gespannen, alsof zijn kaken vastgeplakt waren.

“Absoluut,” stamelde hij. “Eerlijkheid is… essentieel.”

“Dat vind ik ook,” zei ik zacht………..

Lees verder op de volgende pagina