Dokter Raquel, we hebben zojuist een telefoontje gekregen. Het gaat om een kind van vier jaar met hoge koorts, zei de receptioniste, door iedereen “Lordy” genoemd.

— Maar mijn dienst is al een half uur voorbij. Zodra ik de dossiers heb afgerond, ga ik naar huis. Kijk of er nog iemand anders beschikbaar is, antwoordde de kinderarts vermoeid.

Ze had de hele dag gestaan en droomde ervan eindelijk even te kunnen uitrusten.

Enkele minuten later kwam Lordy opnieuw binnen.

— Er is echt niemand meer. Dokter Jiménez heeft haar enkel verstuikt en kan niet naar het kind toe. Ze vraagt of u kunt bijspringen. De anderen zijn allemaal op huisbezoek en zitten vol.

Lordy keek haar smekend aan.

Raquel zuchtte.

— Goed dan. Geef me de naam en het adres.

— Dank u! Ik vul meteen het rapport in en breng het u, zei de jonge vrouw opgelucht……..

Lees verder op de volgende pagina