Ik was halverwege de vlucht aan het werk. Traytable omlaag, laptop open, koptelefoon op. Alles ging prima — tot de man voor me besloot dat zijn comfort belangrijker was dan de wetten van de fysica.

Zonder waarschuwing gooide hij zijn stoel achterover.

Een harde krak! — en mijn laptopscherm kreeg een ster van glas.

Ik trok mijn oortjes uit. “Hé! Zou je dat niet kunnen doen?”

Zonder zich om te draaien bromde hij:

“Misschien moet je geen werk meenemen als je niet tegen turbulentie kunt.”

Turbulentie? Serieus? Mijn laptop had de frontlinie van zijn ego ontmoet.

De steward kwam eraan toen ik hem riep. Ik wees op het scherm, waar de barst als een bliksemschicht door het beeld liep.

Hij keek ernaar, zuchtte, en zei:

“Het spijt me, mevrouw, maar dit valt onder persoonlijke kwesties. We kunnen hier niets aan doen.”

“Een persoonlijke kwestie?” herhaalde ik ongelovig. “Hij heeft mijn eigendom beschadigd!”

De steward glimlachte beleefd — dat soort glimlach die zegt: ik wil niet in dit drama gezogen worden…………..

Lees verder op de volgende pagina