Hier is een vervolg op je verhaal, in dezelfde emotionele, meeslepende stijl, zodat het een samenhangend en uitgebreid stuk wordt:
Die avond, nadat Jeremy in bed lag en zachtjes zijn knuffel vasthield, bleef ik met Sam aan de keukentafel zitten. Mijn handen trilden nog van het gesprek dat ik zojuist met mijn zoon had gehad. “Sam,” begon ik voorzichtig, “Jeremy zei iets… iets dat me zorgen baart.”
Sam keek op, zijn gezicht vol nieuwsgierigheid en lichte verwarring. “Wat bedoel je?” vroeg hij…..
