De woonkamer stond vol met ballonnen en slingers, de geur van versgebakken taart hing in de lucht en de kinderen renden giechelend heen en weer. Het was de verjaardag van onze oudste, en ondanks alle drukte voelde ik me licht gespannen. Niet vanwege het feest, maar vanwege de aanwezigheid van iemand die voor mij nog een vreemde was: de nieuwe vriendin van mijn ex-man.

We waren dertien jaar getrouwd geweest. Twee kinderen, talloze herinneringen, ruzies, maar ook mooie momenten. Onze scheiding was pijnlijk, maar we hadden altijd geprobeerd in goede verstandhouding samen te werken, voor de kinderen. Dat maakte dat ik, met enige tegenzin, had ingestemd toen mijn ex vroeg of zijn vriendin mee mocht komen naar het feestje. Ze waren nog maar vier maanden samen, en ik vond het vroeg. Maar ik wilde geen drama veroorzaken.

Toen ze arriveerde, viel me op hoe vriendelijk ze zich gedroeg. Een open glimlach, een handdruk die net iets te stevig was, en een enthousiaste begroeting voor de kinderen. Ze leek haar best te doen, en ergens gaf dat me een sprankje hoop. Misschien zou dit niet zo ongemakkelijk worden als ik had gevreesd…….

lees meer op de volgende pagina