Ik was 23 jaar oud toen mijn leven volledig veranderde. Mijn man George en ik waren pas een paar jaar getrouwd toen onze dochter, Sophie, werd geboren. Ik dacht dat haar komst ons dichter bij elkaar zou brengen. In plaats daarvan gebeurde het tegenovergestelde.

Nog geen week na de geboorte, toen ik uitgeput maar gelukkig thuiskwam uit het ziekenhuis, merkte ik dat George stil en afstandelijk werd. Hij hielp nauwelijks met de baby en vermeed zelfs oogcontact. En toen, op een nacht, gebeurde het ondenkbare: hij pakte zijn spullen en vertrok. Zonder een briefje. Zonder een verklaring.

Ik stond er alleen voor. Met een pasgeboren baby en geen werk. Mijn ouders hielpen waar ze konden, maar ik wist dat ik sterk moest zijn. Voor Sophie. Dus vond ik een parttime baan, combineerde werk met moederschap en bouwde stap voor stap een nieuw leven op…….

lees verder op de volgende pagina