Ik vloog naar huis om voor het eerst de ouders van mijn verloofde te ontmoeten. Het was een reis die voor mij veel betekende: niet alleen omdat ik mijn toekomstige schoonouders zou leren kennen, maar ook omdat ik wilde laten zien dat hun dochter met de juiste persoon trouwde.

Vóór mijn vlucht koos ik ervoor om wat tijd door te brengen in een klein café vlakbij de luchthaven. De drukte, de geur van versgemalen bonen en het zachte geroezemoes van gesprekken gaven me een vertrouwd gevoel. Terwijl ik mijn cappuccino dronk, zag ik hoe de deur openging en een man binnenkwam die er moe en versleten uitzag. Zijn kleding was oud, zijn schoenen versleten en zijn blik vermoeid.

Hij liep aarzelend naar de verschillende tafels en vroeg de gasten of iemand hem misschien een drankje wilde aanbieden. Sommigen negeerden hem, anderen schudden hun hoofd. Toen hij bij mij kwam, keek hij me recht in de ogen en zei zacht:

— « Zou u me misschien een koffie willen kopen? »

Ik vroeg hem wat hij wilde drinken, verwachtend dat hij gewoon een simpele filterkoffie zou noemen. Tot mijn verbazing antwoordde hij verlegen……

lees meer op de volgende pagina