Aller au contenu
Millie was 78 jaar oud toen ze besloot dat ze niet langer elke dag tussen de muren van het verzorgingstehuis wilde doorbrengen. Ze had daar zes jaar gewoond, omringd door vriendelijke verpleegsters en andere ouderen, maar diep vanbinnen miste ze iets. Ze miste het gevoel van “thuis”.
Haar oude huis had ze nooit verkocht. “Wie weet,” had ze altijd gedacht, “misschien kom ik er ooit nog terug.” Het huis stond officieel nog steeds op haar naam, al had niemand er in jaren naar omgekeken.
Die ochtend, gedreven door een mengeling van nostalgie en nieuwsgierigheid, nam ze een taxi naar de buurt waar ze tientallen jaren had gewoond. Maar toen de taxi stopte, sloeg de verwarring toe……