Veronique zat de hele nacht naast Lucas.

Toen hij eindelijk rustig sliep, keek ze naar zijn gezicht.

Vijf jaar oud.

Te jong om te begrijpen waarom zijn vader hem midden in de nacht alleen beneden liet.

Te jong om te beseffen dat volwassenen soms dingen “een spelletje” noemen om een kind bang te maken.

Maar oud genoeg om de waarheid te vertellen.

Om zeven uur ‘s ochtends belde Veronique haar moeder.

‘Mam, ik heb je hulp nodig.’

Haar moeder hoorde onmiddellijk dat er iets ernstig mis was.

‘Wat is er gebeurd?’

‘Ik wil dat je vanaf nu niets meer tegen Thomas zegt. Geen enkel woord.’

‘Waarom?’

‘Omdat ik denk dat hij iets voorbereidt.’

Nog voordat haar moeder antwoordde, kwam er een bericht binnen.

Van Thomas…………….

Lees verder op de volgende pagina.