‘Doe het maar.’
Ryan keek me aan alsof hij die reactie niet had verwacht.
‘Wat?’
‘Doe die test.’
Mijn stem was zwak, maar duidelijk.
‘Ik heb niets te verbergen.’
De verpleegkundige keek ongemakkelijk van mij naar Ryan.
‘Meneer, het laboratorium kan een vaderschapstest uitvoeren, maar daar zijn procedures voor.’
‘Doe wat nodig is,’ zei Ryan.
Eli stond nog steeds in de hoek.
Zijn overhemd zat onder het bloed dat tijdens de bevalling op zijn mouw was gekomen.
Hij keek niet naar Ryan.
Hij keek alleen naar mij en naar onze dochter.
Ryan kwam dichter bij het bed.
‘Ik wil alleen zekerheid.’
Ik lachte zacht.
Het deed pijn.
‘Je wilde zekerheid toen ik vier centimeter ontsluiting had.’
Hij zei niets.
‘Je wilde zekerheid toen ik alleen thuis zat……………..