Felicity glimlachte.

Maar het was niet de glimlach van iemand die verrast was dat ik hier stond.

Het was de glimlach van iemand die precies had verwacht dat ik zou komen.

Mijn blik ging naar de twee advocaten.

‘Wat doen jullie hier?’

Felicity streek haar jas glad.

‘We komen je ex-vrouw vertellen dat ze de kinderen moet overdragen.’

Ik keek haar aan alsof ik haar voor het eerst zag.

‘Welke kinderen?’

Ze wees naar de tweeling.

‘Die kinderen.’

Josephine trok de baby’s instinctief dichter tegen zich aan.

‘Nee.’

Haar stem was zacht, maar vastberaden.

Een van de advocaten haalde een map tevoorschijn.

‘Mevrouw Carter, er ligt een bevel klaar waarin staat dat meneer Carter als wettelijke vader—’

‘Stop.’

Ik nam de map uit zijn hand.

‘Ik wil eerst weten waarop dat bevel is gebaseerd…………….

Lees verder op de volgende pagina.