De volgende ochtend werd ik wakker met de brief van mijn moeder nog steeds op mijn nachtkastje.

Ik had nauwelijks geslapen.

Telkens wanneer ik mijn ogen sloot, hoorde ik haar stem weer.

“Je hebt al genoeg opgeofferd.”

Ik pakte de envelop opnieuw.

Er zat nog iets in wat ik de avond ervoor niet had gezien.

Een klein wit kaartje.

Op de achterkant stond één zin:

“Ga naar mijn advocaat voordat je een beslissing neemt over de rest van het geld.”

Mijn hart begon sneller te kloppen.

Ik belde meteen het nummer dat onderaan het kaartje stond.

Een vrouw nam op.

“Goedemorgen, kantoor Van der Meer.”

“Ik ben de dochter van Margaret…”

Er viel een korte stilte.

Toen veranderde haar toon……………

Lees verder op de volgende pagina.