De volgende ochtend gebeurde er iets wat niemand had verwacht.

Om 7.15 uur kreeg ik een bericht van mijn oma.

“Kom alleen naar mijn huis. Neem niemand mee.”

Ik schrok.

Na alles wat er de avond ervoor was gebeurd, voelde dit helemaal niet goed.

Toen ik bij haar aankwam, zat ze al aan de keukentafel. Voor haar stond dezelfde oude houten doos.

“Ga zitten,” zei ze.

“Is er nog iets wat je ons niet hebt verteld?”

Ze knikte langzaam.

“Gisteren heb ik jullie verteld waarom ik jullie allemaal bij elkaar heb gebracht. Maar ik heb jullie niet de hele waarheid verteld.”

Mijn hart begon sneller te kloppen.

Ze haalde een tweede envelop uit de doos.

Mijn naam stond erop.

“Deze brief is voor jou.”

Met trillende handen maakte ik de envelop open……………..

Lees verder op de volgende pagina.