Ik zei niets.
Ik keek alleen naar haar been.
Giselle merkte mijn blik op en ging onmiddellijk weer zitten.
“Wat kijk je zo?” vroeg ze geïrriteerd.
Ik glimlachte.
“Niets.”
Brian kwam de kamer binnen.
“Wat is er gebeurd?”
Ik keek hem aan.
“Je moeder heeft haar been blijkbaar minder pijn dan we dachten.”
Giselle werd bleek.
“Wat bedoel je daarmee?”
“Ik zag je net opstaan.”
Ze begon zich meteen te verdedigen.
“Ik had gewoon een moment waarop ik mijn evenwicht verloor!”
Ik knikte.
“Natuurlijk.”
Maar ik wist dat er iets niet klopte.
Ik besloot haar niet ter plekke te beschuldigen………………….