Aller au contenuEen week nadat we waren getrouwd en samen waren gaan wonen, stond ik nog tussen de half uitgepakte verhuisdozen toen mijn man, Derek, glimlachend de woonkamer binnenkwam met een klein cadeaupakketje in zijn handen.
« Verrassing! » zei hij enthousiast.
Nieuwsgierig maakte ik het open. Binnenin lag een lange jurk tot aan de enkels, samen met een wit schort met kanten ruches.
« Dit is je huisuniform, » zei hij trots. « Mijn moeder droeg elke dag precies zo’n outfit. Het huis zag er altijd perfect uit. »
Ik keek hem verbaasd aan.
« Je maakt een grapje, toch? »
Hij schudde zijn hoofd.
« Nee, helemaal niet. Het helpt om in de juiste huiselijke sfeer te komen. Natuurlijk verplicht ik je tot niets, maar het is een mooie traditie. »
Ik kende Derek als iemand met traditionele ideeën, maar dit had ik nooit zien aankomen.
Ik glimlachte vriendelijk en zei alleen: « Interessant…………..