Elizabeth draaide zich langzaam om. Voor haar stond een keurige man van rond de zestig jaar, gekleed in een donkerblauw pak. Zijn gezicht straalde verbazing uit, maar ook oprechte bezorgdheid.
« Elizabeth… ik kan het bijna niet geloven. Ben jij het echt? »
Ze knikte voorzichtig terwijl ze haar tranen wegveegde.
« Ja… ik ben het. »
Haar man stapte boos naar voren.
« Wie bent u? En waarom bemoeit u zich met onze familie?…………..