Aller au contenuDaniel rende buiten adem naar de parkeerplaats.
« Mam, wacht alsjeblieft! » riep hij.
Margaret draaide zich langzaam om. Haar gezicht bleef kalm, maar haar ogen verraadden de pijn die ze al maanden met zich meedroeg.
Vanessa kwam hijgend achter hem aan. Haar perfecte glimlach was verdwenen. Ze keek nerveus naar de handtas die Margaret stevig vasthield.
« Ga alsjeblieft niet weg, » zei Daniel. « Ik begrijp niet wat er is gebeurd. »
Margaret keek hem enkele seconden zwijgend aan.
« Dat is nu precies het probleem, Daniel, » antwoordde ze zacht. « Je begrijpt het niet……….