Aller au contenuDe kamer die twaalf jaar lang van mijn dochter was geweest, was niet langer haar kamer.
De muren waren donkergrijs geschilderd. Haar boekenplanken waren verdwenen. Haar eenpersoonsbed was weg. In plaats daarvan stond er een nieuw tweepersoonsbed, hing er een grote televisie aan de muur en lagen er open koffers op de vloer.
Mijn man stond met zijn rug naar de deur en schoof samen met een jonge vrouw een ladekast op haar plaats.
Ze lachte terwijl ze zei:
« Zo ziet het er veel beter uit. »
Mijn hart begon te bonzen.
Ik duwde de deur helemaal open.
« Wat is hier aan de hand? »
Ze draaiden zich allebei geschrokken om.
Mijn man werd lijkbleek.
« Emma… je zou pas morgen thuiskomen………