Voor het eerst in lange tijd voelde ik een doel. Ik was niet langer een meisje dat alles verloren had, maar iemand die voor de waarheid zou vechten.

—

Dina’s schaduw

Toen ik die avond naar mijn tijdelijke kamer in een klein pension terugkeerde, wachtte tante Dina al op me bij de ingang. Haar rode jurk schitterde in het licht van de straatlantaarn.

“Denk maar niet dat je iets kan veranderen,” siste ze. “Het huis is van mij. Jouw ouders hebben mij altijd onderschat, maar nu heb ík gewonnen.”

Ik probeerde kalm te blijven, ook al beefde ik vanbinnen. “Waarom zou papa het huis aan jou geven? Jij was nooit bij ons, je had alleen kritiek…..

lees verder op de volgende pagina