Aller au contenuTwintig minuten later verscheen Walter in de gang.
Vanuit de linnenkast hield ik mijn adem in terwijl mijn telefoon alles opnam.
Hij keek eerst naar links.
Toen naar rechts.
Alsof hij zeker wilde weten dat niemand hem zag.
Daarna duwde hij langzaam de deur van mijn slaapkamer verder open.
Mijn hart bonsde zo hard dat ik bang was dat hij het zou horen.
Walter stapte naar binnen.
In het schemerlicht zag hij een vrouw onder de dekens liggen.
Kimberly.
Maar dat wist hij niet.
Hij glimlachte.
Een glimlach die mijn bloed deed stollen.
« Ik wist dat je het zou opdrinken, » fluisterde hij.
Mijn vingers klemden zich om mijn telefoon.
Walter liep dichterbij.
Hij ging op de rand van het bed zitten.
Toen gebeurde iets wat niemand had kunnen voorspellen.
Kimberly draaide zich plotseling om.
« Wat doe jij hier? » mompelde ze slaperig.
Walter verstijfde.
Zijn gezicht verloor alle kleur.
« Kimberly? »
Zijn dochter knipperde verward met haar ogen.
« Dad? »
De stilte die volgde voelde eindeloos.
Walter sprong overeind alsof hij door vuur was geraakt.
« Wat… wat doe jij in deze kamer? »
Kimberly probeerde rechtop te zitten maar zakte direct terug op het matras.
Haar woorden werden zwaar.
Verward.
Alsof ze nauwelijks wakker kon blijven.
« Denk… denk dat Hannah me sap gaf… »
Walter keek naar het lege glas op het nachtkastje………….